انفجار در خورشید، زلزله در زمین
به گزارش پارسی کاو، نتایج پژوهشی بحث برانگیز نشان میدهد که «شراره های خورشیدی» امکان دارد از راه تغییرات الکتریکی در جو زمین، در تحریک برخی زلزله ها نقش داشته باشند.
به گزارش پارسی کاو به نقل از خبر آنلاین، شراره خورشیدی انفجاری عظیم و ناگهانی از انرژی در سطح خورشید است که به طور معمول در مناطق فعال لکه های خورشیدی رخ می دهد. این پدیده با آزاد کردن پرتوهای ایکس و فرابنفش قدرتمند، ذرات آبستن پرانرژی به فضا می فرستد و یونوسفر (لایه بالایی جو) را مبتلا به اختلال می کند که ارتباطات رادیویی و ماهواره ای را تحت تأثیر قرار می دهد.
پژوهشی تازه که نتایج آن بحث برانگیز شده، مدعی است که وقتی این تابش ها به یونوسفر می رسند، با تغییر توزیع بارهای الکتریکی به شکل غیرمستقیم بر میدان های الکتریکی نزدیک سطح زمین اثر می گذارد.
برمبنای مدل عرضه شده، یونوسفر و سطح زمین مانند دو صفحه با بار الکتریکی متفاوت رفتار می کنند. هنگام افزایش شدید فعالیت خورشیدی، تغییر در چگالی الکترون ها می تواند اختلاف پتانسیل الکتریکی را تقویت کند.
نویسندگان این تحقیق فرض می کنند که این تغییرات می توانند نیروهای الکترواستاتیکی بسیار ضعیفی در امتداد گسل ها ایجاد کنند که اگر یک گسل در آستانه شکست باشد، همین نیروی کوچک ممکنست نقش «محرک نهایی» را ایفا کند.
آنها به هم زمانی برخی زلزله های اخیر همچون زمین لرزه سال ۲۰۲۴ در شبه جزیره نوتو ژاپن با دوره های اوج فعالیت خورشیدی اشاره کرده اند.
تردید جدی جامعه علمی خیلی از متخصصان زلزله شناسی بر این باور هستند که این مدل بیش از اندازه ساده سازی شده است. زلزله ها به طور عمده نتیجه تجمع تنش در اثر حرکت صفحات تکتونیکی هستند. نیروهایی که در مقیاس میلیاردها تن عمل می کنند.
سازمان های معتبر مانند United States Geological Survey (USGS) تابحال هیچ رابطه آماری قطعی بین چرخه ۱۱ ساله فعالیت خورشیدی و نرخ وقوع زلزله ها گزارش نکرده اند.
منتقدان می گویند که هم زمانی به مفهوم علیت نیست چون که زلزله و فعالیت خورشیدی هر دو پدیده هایی پرتکرار هستند، و برای اثبات چنین ادعایی نیاز به داده های آماری بسیار گسترده و مدلهای ژئوفیزیکی دقیق تر است.
در این بین برخی محققان تاکید می کنند که بررسی اثرات الکترومغناطیسی بر پوسته زمین در ژئوفیزیک قابل دفاع است. اما حتی اگر چنین اثری وجود داشته باشد، احیانا بسیار ضعیف تر از نیروهای تکتونیکی اصلی است و تنها در وضعیت خاص و در گسل های نزدیک به نقطه شکست ممکنست اهمیت پیدا کند.
در نهایت ایده این که خورشید بتواند زلزله به وجود بیاورد، جذاب و رسانه پسند است اما شواهد علمی موجود هنوز برای تأیید چنین ارتباطی کافی نیست. پژوهش تازه پنجره ای برای تحقیقات بین رشته ای میان فیزیک خورشیدی و زمین شناسی باز کرده، اما جامعه علمی همچنان با احتیاط به آن نگاه می کند.
هم اکنون، حرکت صفحات تکتونیکی همچنان بازیگر اصلی زلزله های زمین شمرده می شود نه شراره های خورشیدی.
منبع: لایوساینس
منبع: parsikav.ir
این مطلب پارسی کاو را پسندیدین؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات کاربران پارسی کاو در مورد این مطلب